Jet - Shaka Rock (August 19, 2009)

For English scroll down

Հայերեն (Armenian)

Հիմա կասեք` էկավ էլի իր Jet-ով: Դե, հա, էլի եկա: :Ճ

Բայց ոնց կարող էի չգրել վերջին ալբոմի մասին: Անձամբ ես մի քիչ վախեցած (մի րոպե.. չէ, ԼԱՎ էլ վախեցած) էի սպասում Shaka Rock-ին: Դե, անկեղծ ասած Shine On-ն այդքան էլ պայծառ չէր Get Born-ից հետո (սա հրաշալիորեն հաստատում է իմ այն տեսությունը, որ առաջին ալբոմը համարյա միշտ ավելի լավն է լինում, քան երկրորդը): Լավ, լավ.. խոստովանում եմ, մի քանի լավ երգեր կային Shine On-ում:

Բայց հիմա Shaka Rock-ի մասին: Դե, երբ տարվա սկզբին լսեցի նոր ալբոմի ապագա թողարկման մասին լուրը, կարգին ուրախացա (փաստորեն խմբի հետ ամեն ինչ կարգին է, դեռ ավելին, Iggy Pop-ի հետ անցյալ տարի մի հատ բոմբ երգ էին թողարկել, ավելի ճիշտ, տրիբյուտ Johnny O'Keefe-ին` հանրահայտ The Wild One-ը): Եվ այսպես, պատրաստվում էի կրկին վայելել էս վայրենի տրամադրությունը` նախօրոք պաշարելով մի-երկու երգ ապագա ալբոմից` K.I.A.-ն ու She’s A Genius-ը (չէ, ապօրինի ոչ մի բան չեմ արել, պաշտոնական կայքում ամեն ինչ կար): Մի քիչ ապշեցրեց K.I.A.-ի տեսահոլովակը` բռնության բացահայտ դրսևորումներով, բայց երգը մի լավ հիշեցնում էր իմ շատ սիրելի մուլտերից մեկից մի հատված (դրա մասին բլոգում գրել եմ ամիսներ առաջ այ այստեղ):

Իսկ հետո եկավ ամառը, ու ալբոմ ալբոմի հետևից թողարկվել որ թողարկվում էին, ու հասավ այն երջանիկ պահը, երբ մի քանի օր տարբերությամբ թողարկվեցին Arctic Monkeys-ի ու Jet-ի ալբոմները: Ի~նչ օրեր էին: :Ճ

Shaka Rock-ը ստացվել էր... շատ Jet-ոտ (ահաաա, հազիվ մի խումբ, որ լուրջ փորձարկումներ չէր արել սեփական հնչողության հետ 2009-ին): Դեռ ամիսներ առաջ մեկ-երկու երգ կտոր-կտոր լսելով ակնհայտ էր, որ... ԱՅՈՈՈ, մեր իմացած Jet-ն է: Ու ո~նց համոզվեցի դրանում ալբոմն ունկնդրելիս: Նույն խումբը, որ քեզ կպարացնի անգամ աշխատանքի վայրում, նույն խումբը, որ նավթալինի հոտը դարձնում է սիրելի ու նույնիսկ գրավիչ (մեկ-մեկ կասկածներ են առաջանում խմբի անդամների ժամանակային պատկանելության վերաբերյալ):

Առաջին ոչ օֆիցյալ սինգլը փաստորեն K.I.A.-ն էր, հետո հաջորդեց She’s a Genius-ը նույն տիպի տարօրինակ, բայց այս անգամ շատ ավելի “պուպուշ” տեսահոլովակով: Դե իսկ խմբի երկրորդ պաշտոնական (երրորդ` ընդհանրապես ալբոմից) սինգլը Black Heart’s (On Fire)-ն է, որի տեսահոլովակը տեսել եմ ընդամենը մեկ անգամ.. դե, նորույթ է դեռ ու էքկլյուզիվ: :Դ

Աաաախ, ալբոմը.. Նախ, ամենակարևոր բանը, որ պիտի իմանաք սա լսելիս (եթե դեռ չեք լսել. ամոթ), տարբեր բացականչությունների առկայությունն է ալբոմում:

Բացականչություններն ընդգրկում են բավական մեծ սպեկտր: Դրանցից են.

uhhuh uhhuh uhhuh uhhuh

yeah, yeah

Who o o o o ohw

Ooooihhhhoooooo

Yah, yah, yah, yah, yah, yah, yah, yah, yeah

Եվ այսպես շարունակ: Արդեն հասկացաք` ինչ նկատի ունեի, երբ խոսում էի պարելու մասին: Երգերը դրայվով ու աղմուկով չեն հասնի Get Born-ին (առանց զոհերի), բայց մի հետաքրքիր բան եմ նկատել. երգերն ավելի չոր են, ինչը ստիպում է մտածել դրայվի մասին ու քեզ անընդհատ պահում լարվածության մեջ, ինչից էլ առաջանում է դրայվի իմիտացիա: Հեհ, հետաքրքիր են մտածել: :P

Բալլադնե~ր, որտե՞ղ են բալլադները: :Չ Այ սա ալբոմի ամենաթույլ կողմն է. պատկերացնու՞մ եք, Jet, ու բալլադ չկա: Ավելի ճիշտ էսպես է. լսում ես ալբոմը, երգ է սկսվում, թվում ` բալլադ է, իսկ պարզվում է` ոչ: Օրինակ, Walk, Seventeen.. Չնայած, չէ, մի հատ բալլադ կա, էն էլ Nic Cester-ը չի երգում (դե, Jet-ի մոտ ավանդույթ է դարձել երգել բոլորով` հերթով):

Լավ տրամադրություն ունենալու հիանալի միջոց են. Beat On Repeat, Black Hearts (On Fire), La Di Da, Goodbye Hollywood..

Ալբոմում ինձ հատկապես ուրախացրեց Times Like This երգը: Ես երևի թուլություն ունեմ նման վերնագրով երգերի նկատմամբ (հիշոնք Foo Fighters-ին, Jack Johnson-ին): Ամենավառ երգերից մեկն է ալբոմում` կոտորակային հարվածայինների ու (վաաաաախ) կիթառների ձայնի շնորհիվ/պատճառով: Համ էլ ինչ-որ երգչախումբ է երգում կրկներգի ժամանակ, որի կազմում կամ երեխա, կամ կին կա: Ամեն դեպքում մի ուրիշ երգ է ստացվել:

Մի անգամ էլ խոսե՞նք պարելու մասին: :Դ

Չէ, էլ չենք խոսում. ուղղակի միացնում ենք ու պարուուում: :Ճ

Մեր օրերից

Գայա

English

You will say: “Ah, cmoooon, again you with you Jet”. Well, yes, hell, I’m here! :)

How could I skip this album? Personally me was a bit (no, wait... QUITE A LOT) scared while waiting for the release of Shaka Rock. Honestly, Shine on wasn’t that good as Get Born (this proves my theory about “the first album is almost always better than the second one”). Ok, ok.. I confess, there were some really good songs on Shine On.

But now, about Shaka Rock. I was really happy hearing about the upcoming release in the beginning of the year (well, this means that everything is fine with the band, they still exist, more than that, they did a tribute to Johnny O’Keefe, The Wild One with Iggy Pop!): And so, I was ready to enjoy this wild music, gathering all the available tunes from upcoming release – K.I.A. and She’s a Genius (nothing illegal, they were available on the website!). I was a bit shocked by the K.I.A. video with obvious signs of violence, but it reminded me of a scene from one of my favourite cartoon-movies (I wrote about it a few months ago in the blog here).

Then the summer came, album after album. And here is the happiest moment: 2 albums in a few days – one from Arctic Monkeys, on from Jet! What days!

Shaka Rock was.. very Jety (wow, at last a band that didn’t do any violent experiment with its own sound in 2009!). Even months ago hearing some pieces from upcoming release it was quite clear that it’s.. Jet that we know! And album proved it, too! The same band making you dance even at your workplace, the band that makes stylish old music (sometimes I doubt if they are in the right time).

The first non-official single was K.I.A., then She’s a Genius, with kind-of-K.I.A. video but more tolerant to human beings. And here comes the second official (the third from the album) single Black Heart’s (On Fire). I saw the video just once.. Still an exclusive :D

Ohhh, the album.. The important thing that you should know is the presence of different shoutings in the songs. They  are quite a wide range.. Like:

uhhuh uhhuh uhhuh uhhuh

yeah, yeah

Who o o o o ohw

Ooooihhhhoooooo

Yah, yah, yah, yah, yah, yah, yah, yah, yeah

And so on and so forth.. Now you know what I meant when talking about dancing. The songs themselves are not that drive like the ones from Get Born (don’t kill me!), but there is an interesting thing: the songs are more dry which makes you think of drive which makes you stay in stress which creates an imitation of drive. Koooool :P

Ballads.. Where the hell are ballads? :( This is the weakest part of the album: can you imagine, Jet without any ballads? Truly saying, listening to the songs, you think it’s a ballad then you realize that it’s not, for example, Walk, Seventeen. But no, there is one ballad, but it’s not Nic Cester singing (well, it’s a tradition for Jet to rotate the vocalist rights in the band):

To get into the right rock’n’roll mood you need Beat On Repeat, Black Heart (On Fire), La Di Da, Goodbye Hollywood..

The favourite one for me is Times Like This. I guess this title is a disease for me (remember Foo Fighters, Jack Johnson?). One of the coolest songs in the album, with strike beats and (yeah!) guitars. By the way, there is a chorus singing in the song, and there is a child or a woman in it! Really a great song!

One more time about dancing? :D

No, no more talks, just put the volume on the highest and... DAAAANCE! :)

From nowadays

Gaya

Mew - No More Stories / Are Told Today / I'm Sorry / They Washed Away / No More Stories / The World Is Grey / I'm Tired / Let's Wash Away (August 17, 2009))

For English scroll down.
Հայերեն (Armenian)

Դեեեե, էս խումբն ուրիշ ա: Բա էլ ի՞նչ պետք է ասեի...

Լավ, երևի ասեմ, որ առաջին անգամ երբ սկսեցի լսել այս ալբոմը, 3-րդ երգից անջատեցի. լսել չստացվեց, շատ բարդ էր: Հետո մտածեցի` բայց ախր շատ եմ էսպիսի բարդ երաժշտություն լսում, ո՞նց չեմ կարողանում էս մեկը մարսել: Ու տենց մի ամիս մտածում էի, մինչև մի օր էլ որոշեցի ռիսկ անել. այս անգամ ստացվեց: Տպավորությունն ուղղակի աննկարագրելի էր:

Նախ, Mew-ն (խումբը Դանիայից է) միշտ էլ շատ էքսցենտրիկ ալբոմներ է թողարկում, մեկը մյուսից տարբեր: Որ Ջոնասի ձայնը չլինի, երևի կարելի կլինի մտածել, որ լրիվ ուրիշ խումբ է նվագում ալբոմից ալբոմ: Բայց դրա հետ միաժամանակ` բացի վոկալից, մի բան էլ կա, որ իդենտիֆիկացնում է այս խմբին: Բայց, այ, սպանեք, չեմ կարող ասել` դա ինչ է: Բայց որ ենթագիտակցության մակարդակի վրա է, դա` հաստատ:

No More Stories Are Told Today, I'm Sorry, They Washed Away, No More Stories, The World Is Grey, I'm Tired, Let's Wash Away. տեսե՞լ եք երբևէ այսպիսի երկար վերնագիր ալբոմի համար: Ի դեպ, վերնագիրը A Dream-ի բառերն են, որոնք կրկնվում են ողջ երգի ընթացքում:

Խմբի այս մի ալբոմը շատ-շատ է տարբերվում նախորդներից (կարծես բոլոր խմբերը 2009-ին որոշել են ամբողջովին փոխել իրենց երաժշտական ֆորմատը. Arctic Monkeys-ը ձեզ օրինակ): Նախ, մի այլ կարգի շահագործել են (բայց ոչ` չարաշահել) կոտրված ու անկանոն ռիթմերը: Բայց ասեմ` շատ հետաքրքիր հնչողություն է տալիս երգերին (դե, ինչպես միշտ. Mew-ն առաջին անգամ չի օգտագործում անկանոն ռիթմեր, բայց այս մի ալբոմում երաժշտության հետ միասին այն մի այլ կարգի մթնոլորտ է ստեղծում): Ալբոմում խումբն օգտագործել է synth հնչյուններ. կարծում եմ սա առաջին անգամն է (եթե սխալ եմ, ուղղեք): Արդյունքում կոտրած ու արագ ռիթմերի հետ կարծես փորձ է արվում ստեղծել պարային երաժշտություն, բայց դա միայն անսովոր ականջի համար.. ավելի ճիշտ, մի տասը վայրկյան լսելուց հետո կհասկանաք, որ ամենևին էլ պարելու համար չի այս ալբոմը: Չնայած, եթե Repeaterbeater-ը հնչի դիսկոյում, հնարավոր է` մարդիկ պարեն էլ.. հմմմ.. կարելի է փորձել:

Առաջին սինգլը` Introducing Palace Players.

Եվս մի հետաքրքիր նորույթ ալբոմում. երգչախմբի առկայությունը: Այն որոշ երգերի տալիս է լրիվ ուրիշ հնչողություն, ավելի ջերմ, ինչն իսկապես պակասում է շատ սկանդինավյան խմբերի մոտ, իսկ Mew-ն բացառություն չի: Արդյունքում ստացվում է ինչպես միշտ ձյունոտ ու սառը տրամադրություն, բայց այս անգամ կարծես ամեն տեղ վառվող մոմեր ես տեսնում: Ամեն դեպքում ինձ մոտ այսպիսի տպավորություն էր, այդ իսկ պատճառով հիմա սա գրում եմ ոչ թե էլեկտրոնային լամպի, այլ մի մոմի լույսի ներքո... Ախր այնքան լավն է Hawaii-ն: :)

Փոփոխական տրամադրությամբ ալբոմ.. ագրեսիվ Reapeaterbeater-ից մինչև հոգնած A Dream, էլեկտրո Tricks-ից մինչև թափանցիկ Silas The Magic Car, արևային Beach-ից մինչև աբստրակտ Reprise.. Մինչ այս մեր իմացած բոլոր Mew-երը, դեռ մի բան էլ ավել, խտացել են ալբոմում:

Բայց Mew-ն Mew չէր լինի, եթե մի ֆոկուս էլ չունենար ալբոմում, այն էլ հենց առաջին տեղում: New Terrain բացող տրեկն իրականում մեկ այլ ստեղծագործություն է` շուռ տված. օրիգինալի վերնագիրը Nervous է:

Եվ այսպես, եթե ինձ հարցնեք` արդյոք պետք է լսել այս ալբոմը, կպատասխանեմ` ոչ, եթե պատրաստ չեք: Սա այն հեշտ խմբերից չի, նրանց պետք է վարժեցնել: :)

Մյաու մյաու, Գայա

English

This is another story.. What should I say?

Well, probably I will say that the first time I tried to listen to the album, nothing came out: I stopped it on the 3rd song, it was really a difficult music. Then I thought: “Hey, I like this kind of music, then what’s the problem?” And so one month later I decided to take this risk and... this time I managed! Impressions were amazing!
First of all, Mew (from Denmark) always release really eccentric albums, so different from each other. If there wasn’t Jonas’ vocal, I would think those are different bands playing. But besides the vocal there is something that identifies the band. But no matter how hard I try, I cannot tell you what is that exactly! But, for sure, it’s somewhere in subconsciousness.

No More Stories Are Told Today, I'm Sorry, They Washed Away, No More Stories, The World Is Grey, I'm Tired, Let's Wash Away: Have you ever seen such a long name for album? By the way, these are the lyrics of A Dream, which are repeating throughout the whole song.

This album is really different from the previous ones (it seems everybody decided to change their sounds in 2009, just to remember Arctic Monkeys). First of all, they are using much broken beats (of course, they are always using this trick but with THIS music it creates a different atmosphere). Mew used synth sounds: I think this is the first time ever they did it (if I’m not mistaken). As a result, with broken beats it somehow makes an illusion of dance music.. But, I mean, after 10 seconds you will realize that it’s not really a dance music. Although, if Repeaterbeater ever is played in a disco, maybe there will be people dancing to it. Hmmm.. can make a try..


One more interesting thing on the album: there is a chorus! It spreads warm waves on some songs, which is sometimes really needed for Scandinavian bands, and Mew is not an exception. As a result, the music is still cold and snowy, but it seems that there are burning candles everywhere. Perhaps, this impression is the reason why I’m writing this not in the light of an electric lamp but a candle. Hawaii is just too beautiful! :)

An album with a mood that changes rapidly: from aggressive Repeaterbeater to the tired A Dream, from electro Tricks to transparent Silas The Magic Car, from the sunny Beach to abstract Reprise.. Till now all the Mews you knew, even more, are concentrated in this record.

But this wouldn’t be Mew if they didn’t have any other trick in the album, more than that, on the first track! New Terrain, the opening track is another song originally, but reversed, titled Nervous.

And so, if you ask me if you need to have a listen to this record, I will say no, if you are not ready. This is not an easy band: you have to tame them. :)

Mew mew, Gaya

IAMX - Kingdom of Welcome Addiction (May 19, 2009)

For English scroll down.

Հայերեն (Armenian)

Այսպես, այս անգամ ունեմ երկու նորություն. մեկը լավ, մյուսը` վատ: Ու քանի որ վերջինը մյուսի իմաստային շարունակությունն է, կսկսեմ լավ նորությունից, այն է ` մեր իմացած ինդի խմբերի կողքին ավելացնում ենք նոր անուն :) Սկսեմ մեր գտած խմբի պատմությունը:

Վերջերս ինձ մոտ սկսվել էր մի շրջան, որը շատերիդ երևի ծանոթ է. երբ ժամանակի ընթացքում սկսում ենք հոգնել անընդհատ նույն խմբերը լսելուց , նույնիսկ եթե նրանք ունենում են նոր ալբոմներ ու, այսպես ասած, նոր երաժշտության պակասից ընկնում ենք ընկճախտային վիճակների մեջ: Ու ես այդ վիճակների հովերով տարված` անընդհատ searching, searching… և մեկ էլ այս խումբը: Այո, այո, դուք չեք սխալվում, լատինական այբուբենի այս IAMX չորս ներկայացուցիչները հենց այն խմբի անունն են կազմում, որի համար հրավիրում եմ ձեր ուշադրությունը այս կողմ: Ինչ՞, առարկություննե՞ր կան… ո՜չ, սիրելիս, դու սխալվում ես, սա քո իմացած երաժշտական ֆորմատներից մեկը չէ, սա բրիտանական սոլո պրոյեկտ է (մի քանի րոպե մտածելուց հետո վերջապես համաձայնվում եմ վիկիպեդիայի հետ. պրոյեկտ Է)… անցանք առաջ: Պրոյեկտի հիմնադիրը Քրիս Քորներն է, որը 90-ականներին ստեղծել էր բավականին հաջող մի խումբ`Sneaker Pimps (Սնեյքեր Փիմփս): Բայց քանի որ նա` Քրիսը ձգտում էր շատ ավելիին, որոշեց, որ իրեն ավելի անհատական մի բան է պետք: Արդյունքում IAMX-ը 2003-ից այս կողմ թողարկել է երեք ալբոմ, ինչը հեչ վատ չէ, ու այդ երեքից վերջինը բավականին թարմ է. թողարկվել է այս տարվա մայիսի 19-ին:

Իսկ հիմա վատ լուրը… լսելու առաջին րոպեներին IAMX-ը ձեզ երևի կհիշեցնի Muse-ին: :Ճ Մեղքս ինչ թաքցնեմ, ես ՆՄԱՆԵՑՐԵԼ եմ: Օհօօօ՛, նորի՛ց անհանգստություն ձեր շարքերում… այ օրինակ դու՜,ըմբոստ սանրվածքով տղա, ասում ես` Մեթյուն իր ձայնով ու ընդհանրապես Մյուզը միակն է ու անկրկնելի՞ն: Լավ համաձայն եմ քեզ հետ, տե՛ս, լուրն էլ համարել եմ վատը, բայց ես ինչ կարող եմ անել, հապա մի փորձիր լսել այս ալբոմի Kingdom Of Welcome Addiction երգը… Բաաա, ոչինչ չենք կարող անել: Բայց դա կարևոր չի, այդ նմանեցման տպավորությունը քիչ-քիչ կցնդի, երբ ավելի մոտիկից ծանոթանաք IAMX-ին, դե ասենք դիտելով մի քանի վիդեո:

Եթե փորձեմ ընդհանրական բնութագիր տալ պրոյեկտին, կստացվի այսպես. արտաքինից թատերական ու լկտիական, հնչողությամբ` էլէկտրոնային, դռայվով, բայց լիրիկական ու ինչ-որ տեղ սեքսուալ,մի քիչ բարդ ու տարօրինակ բառերով, ու այդ ամեն ինչը ինդի ոճով: Ճ

Ալբոմի տրամադրությունը ավելի փսիխո-էլէկտրոնային է, աշնանային ու հիրավի բրիտանական:

Nature of Inviting

Kingdom of Welcome Addiction

Tear Garden

My Secret friend

An I For An I

I Am Terrified

Think of England

The Stupid, The Proud

You Can Be Happy

The Great Shipwreck Of Life

Running

Kingdom Of Welcome Addiction-ը մի տեսակ վերերկրային հովեր ունի: Nature Of Inviting , An I For An I, You Can Be Happy. սրանք մի քիչ հրահրող, դժվարամարս երgերն են,երբ լսելուց ուզում ես հայտնվել ինչ-որ մեքենայի ղեկին ու մայրուղում սրընթաց վարելով, խախտելով բոլոր կանոնները` այն ենթարկել վթարի... բայց երբեք գործնականում չկիրառեք դա, նույնիսկ եթե նման ցանկություն իսկապես առաջանա, անմիջապես լսեք Runnng-ը, I Am Terrified-ը կամ ասենք, ինչու չէ նաև My Secret Friend-ը… վերը նշված “աշնանայինի” մեջ են ու հրաշալիորեն ճաշակով, իսկ The Stupid, The Proud-ը մի այլ կարգի թատերական ներկայացում է հիշեցնում` “Աշխարհի վերջն է եկել” վերնագրով: Think Օf England-ը, ներողություն արտահայտությանս համար, հայրենասիրական երգ է, միայն թե իր տեսակի մեջ: ՃՃ Քրիսը, լինելով անգլիացի, ապրում և ստեղծագործում է Բեռլինում ու այդպես իր կարոտախտի զեղումները մեզ է ներկայացնում սինգլի տեսքով: Խնդրեմ ուշադրություն դարձնել երգի բառերի շատ բրիտանական արտասանության վրա:

Իհարկե, չեմ կարող ասել, որ IAMX-ը այնքան ինդի է, որ կկարողանանք անունը գրել Arctic Monkeys-ի կամ Franz Ferdinand-ի կողքին ու լսելուց էլ պոզիտիվության ավելցուկից կսկսենք տեղում ցատկոտել, բայց որակ ու ճաշակ IAMX-ը ՈՒՆԻ:

English

So, I have 2 questions this time, one – good, one – bad. And as the bad one continues the good one, I will start from the good one: we have one more indie band in the line :) Here is the history.

Recently I had musical depression. You should know about it: it’s when you are bored of the same music all the time, even if the bands you know produce new albums. And so I fall into depression and start searching, searching.. And there is this band. Yes, yes, you are not mistaken: this 4 letters of Latin alphabet are the name of the band that needs you attention now - IAMX. What? Any complaints? Nooo, baby, you are mistaken, this is not “another audio format”, it’s a British solo project (thinking for a few minutes, I finally agree with Wikipedia about the definition “project:”). Let’s move on! The founder of the project is Chris Corner who had quite a successful band in 90s – Sneaker Pimps. But he wanted something more, individual. Since 2003 IAMX have produced 3 albums, which is not really bad. By the way, the very last one is quite fresh, released on May 19.

And now the bad news.. From the very second of listening IAMX will remind you of Muse. Well, I confess, it reminded ME of Muse. Ohooo, again excitement in the crowd.. For example, you, yes you! The guy with a brave haircut! You will say Matthew with his vocal and in general, Muse are unique. Ok, I agree with you. You see, I even called this news “bad” but what can I do? Just have a listen to Kingdom Of Welcome Addiction! You see? We can do nothing. But it’s not that important. It will disappear if you continue on listening and know IAMX better. You can watch some videos!

If I try to describe the project in general, it will look like this: by their appearance theatrical and vulgar, sound – electronice, with drive, but lyrical, in some places – sexual, with some complex and weird words.. and everything in indie syle!

The album mood is more psycho-electro, with autumn elements and of course, truly British:

Nature of Inviting

Kingdom of Wlcome Addiction

Tear Garden

My Secret friend

An I for an I

I am Terrified

Think of England

The stupid The proud

You can be Happy

The great shipwreck of life

Running

Kingdom Of Welcome Addiction is somehow out of this world. Nature Of Inviting, An I For An I, You Can Be Happy: these are disturbing, not easy-listening songs, when you want to drive a car on a highway breaking the traffic rules.. and then a crash! But never use this in practice even if you really want it, just listen to Running, I Am Terrified or why not, My Secret Friend. They are kind of in autumn mood and really stylish, and The Stupid The Proud somehow reminds of a theatrical performance with the title “This Is The End Of The World”. Think Of England is, I’m sorry, a patriotic song, but in its original meaning :) Chris, being British, lives in Berlin and so, all the feelings of being homesick he puts in this single. Please, notice the British pronounciation of the words.

I can’t say that IAMX is so indie that you can put their name next to Arctic Monkeys or Franz Ferdinand, and listening won’t bring you much positive waves and you won’t jump to the ceiling but IAMX is really stylish!

Jet - Get Born (September 14, 2003)

Here it is: listening to this band you will have a Déjà vu. “Oh my God, did The Beatles have this song? When did they record it?.. Hmmm, no? Elvis? The Rolling Stones?” You will point to famous names of 60s-70s. But no, this is Jet, having a huge influence on itself from The Rolling Stones, AC/DC, The Beatles, Led Zeppein, Oasis, The Kinks, The Who etc.

In the age of forming they announced many times: “Yes, we like 70s style. And more similar we play to the original, the better it is!” (Hmm, honestly speaking, Gallagher brothers and even The Rolling Stones were partying with this music when they were… hmm… girls: that’s how we call the young age in Armenia). That’s why the critics categorize Jet as Rock’n’roll and Pop Rock.

So, originally from Australia, sounding like British, Jet formed around 1998 when Cester brothers were playing for their schoolmates. Once they took the recorded tape to a concert of their favourite You Am I. During the show Chris decided (hmmm) to throw the tape to the stage. And he did.. But his hand shuddered (who knows?) and it hit the vocalist’s nose which threw it back to the crowd. It hit Nick who later said: “I had an insight!”. The insight belongs to the band. By the way, the tape was quite useful afterwards.

Then boring times started when they worked in random places and finally gathered to play on concerts of some famous bands. And so on and so forth… until there was a persistent producer who brought them to a higher level.

The part that interests us the most at this point is the year 2003 when their debut album – Get Born was released.

A bit about the sound.

Last Chance: True choice! It’s the opening track that gives all the depressive people the last chance to commit a suicide! It’s just impossible to listen to such drive and be so dull!

Are you gonna be my girl: The second track. Ohhh, this is something.. I know, I know, You have heard this somewhere.. for sure! Perhaps it was a party hit at least once in your life! This is another strike on people who still think only of The Beatles when they hear “rock’n’roll”. A bit crazy, stupid but with a perfect mood – let’s say so and… Do you still read this?! GO AND DANCE!

Poor DJ! Rollover DJ: their target is a DJ, who is totally not cool! Listen to that one and shout at me “The guitar sound!”

Look What You’ve Done: a kind, kind… hmm.. a very kind ballad. It’s to prove that the guys are not always drunk and smoking and sometimes they have a good taste. It was a hit on our local radio stations a few years ago. I liked it but didn’t know who was playing.

Get What You Need: Yeah.. Don’t know what else to say.. Well, perhaps only Jet knows the meaning of the song. I’m sure, something based on real life!

Here I want to say something: did you notice how they shout “YEAH” (especially in Cold Hard Bitch)? Australians can do that, like The Vines.

Move On, Radio Song, Come Around Again, Timothy: in general we can say “out of the world and the album”. Totally like Look What You’ve Done.

Get Me Outta Here, Cold Hard Bitch, Take It Or Leave It, Lazy Gun: The guitars, rhythms, noise with taste, great mood and this YEAH! And so, if I don’t talk too much (usually I don’t), then I will give an appropriate finale. More detailed and subjective comments I leave for you. Live the feeling again, like you did when you first heard Get Born.

Ciao.. YEAH!

Ահա մի խումբ, որի երգերը լսելիս ձեզանից շատերի մոտ կառաջանա դեժավյու կոչված զգացողությունը:

-Տե'ր աստված, այս ի՞նչ է կատարվում, - կասեք դուք, - միթե Beatle-ները այսպիսի երգեր ունեն... այդ ե՞րբ են հասցրել ձայնագրել... ո՞չ, Էլվի՞սը... The Rolling Stones... ու այդպես կշարունակեք թվարկել 60-70-ականների հայտնի դեմքերի անունները: Բայց ոչ. սա Jet-ն է, պարզապես այդ բոլոր խմբերը (The Rolling Stones, AC/DC, Beatles, Led Zeppelin, Oasis, The Kinks, The Who) իրենց հերթին ազդեցություն են ունեցել խմբի երաժշտական ճաշակի ձևավորման վրա ու նրանք հենց այդ ոգով են ստեղծագործում:

Խմբի կազմավորման տարիներին տղաներն իրենք էլ ամեն հարմար առիթի դեպքում հայտարարում էին."ՙԱյո', մեզ դուր է գալիս 70-ականների ոճը, ու ինչքան օրիգինալին մոտ նվագենք, այնքան ավելի պայծառ՚"(մեր մեջ ասած, Գալլահեր եղբայրները կամ ասենք նույն Rolling-ներն իրենց ՙաղջիկ՚ ժամանակ հենց այսպիսի երգերի տակ են տժժացել... դե, ենթադրում եմ):

Արդյունքում ստացվել է այնպես, որ Jet-ը ըստ երաժշտագետների, դասվել է Rock’n'Roll և Pop-rock ժանրերը ներկայացնող խմբերի թվին:

Ու այսպես, ծնունդով ավստրալացի, բայց հնչողությամբ շատ բրիտանական այս խումբը ստեղծվել է մոտավորապես 1998թ.-ին, երբ հիմնադիրներ համարվող Cester եղբայրները The Jet անվան տակ համերգներ էին տալիս իրենց դպրոցական ընկերների համար: Սակայն խմբի համար պայծառացումն ու ոգեշնչումը տեղի է ունեցել մի դեպքից հետո: Իրենց երգերը ձայնագրում են ձայներիզի վրա ու հենց այդ ձայներիզով զինված գնում են իրենց սիրելի` You Am I խմբի համերգին: Համերgի ընթացքում Chris-ը չgիտես ինչու (հմ) որոշում է ձայներիզը նետել բեմ: Նետելու ընթացքում նրա ձեռքը դողում է (ով գիտե), ու այդ չարաբաստիկ ձայներիզը դիպչում է վոկալիստի քթին, սա էլ ոչ ավել, ոչ պակաս ետ է նետում ... Այս անգամ հարվածը ստանում է Nick-ը, իսկ նա արտահայտվել է այսպես, ցիտում եմ. "Այդ պահին ես մի տեսակ ոգեշնչվեցի, պայծառացա:" Nick-ի ոգեշնչումը նաև խմբինն էր: Ի դեպ, հետագայում այդ նույն ձայներիզը նրանց էլի օգտակար է եղել:

Հետո խմբի համար գալիս է մի քիչ ձանձրալի ժամանակաշրջան, երբ տղաները ամեն տեսակ աշխատանքի են անցնում,իսկ ավելի ուշ սկսում են հայտնի խմբերի համերգներին նվագել... այդպես, մինչև որ նրանց է միանում շատ հաստատակամ մի պրոդյուսեր, որն էլ նրանց հասցնում է ճանաչման:

Մեզ հետաքրքրող պահը սկսվում է 2003-ից, երբ նրանք թողարկեցին իրենց առաջին ալբոմը` Get Born:

Մի քիչ ալբոմի հնչողության մասին:

Last Chance. սա շատ ճիշտ ընտրված երգ է, որը բացում է ալբոմը ու որը բոլոր դեպրեսիվ մարդկանց վերջին հնարավորությունն է տալիս իրենցից ձեռ քաշելու: Անհնար է մութ տրամադրությամբ վերցնել ու այսքան ուրախ երգ լսել:

Are You Gonna Be My Girl. 2-րդ երգը: Օ~, սա ինչ որ բան է... Գիտեմ, լսել եք ու հաստատ, դե գոնե մեկ անգամ եղել է ձեր party-ների հիթը: Սա իսկական հարված է այն մարդկանց համար, ովքեր մինչև հիմա rock'n'roll ասելուց հասկանում են միայն The Beatles: Մի քիչ խելքը թռցրած, թեթևսոլիկ, բայց ընտիր հնչողությամբ. այսպես վերնագրենք ու... Էլ ի՞նչ եք կարդում, պարել է պետք:

Խեղճ DJ. այս մի երգում` Rollover DJ, նրանց թիրախն է դարձել մի DJ, որն այնքան էլ զիլ չէ, ինչպես իրենք... Կլսեք ու կասեք. "Բայց ինչպիսիիի~ կիթառիստ ունեն:"

Look What You Have Done. բարի, բարի, շատ բարի ու բալլադային, ապացույցն այն բանի, որ տղաները միշտ չէ, որ ծխած կամ խմած են լինում ու չնայած ամեն ինչի, կարգին ճաշակ ունեն: Այս երգը իր ժամանակին մեր տեղական ռադիոներով հաճախակի հնչեցվում էր, ես էլ լսում ու սիրում էի այն, բայց չգիտեի, թե ով է կատարում:

Get What You Need. Yeah... չգիտեմ էլ ինչ ասեմ, այս երգի նշանակությունը երևի միայն իրենք են հասկանում, հաստատ իրենց կյանքից վերցված որևէ պատմության վրա են գրել:

Այ այստեղ մի բան եմ ուզում ասել. ուշադրություն դարձրե՞լ եք, թե ինչպես են գոռում “Yeah” (հատկապես Cold Hard Bitch)... Այդպես միայն ավստրալացիները կանեն, հիշենք միայն The Vines-ին:

Move On, Radio Song, Come Around Again, Timothy. ընդհանրացրած կարող ենք որակել "ուրիշ աշխարհից ու ալբոմից դուրս", Look What You’ve Done-ի մեկնաբանությունը լիովին կհամընկնի սրանց:

Get Me Outta Here, Cold Hard Bitch, Take It Or Leave It, Lazy Gun. կիթառը, ռիթմիկան, ճաշակով աղմուկը, հրաշալի տրամադրությունը ու Yeah-ը: Ահա, եթե չտարվեմ շատախոսությամբ, որը ինձ բնորոշ չէ, ահա վերը նշվածի պես վերջաբան կտամ: Երգերի ավելի ծավալուն ու սուբյեկտիվ մեկնաբանությունները արեք ինքներդ ձեզ համար, այսպես ասած մեկ անգամ էլ վերհիշեք ու ապրեք այն զգացողությունը, որն ունեցել եք ալբոմն առաջին անգամ լսելուց:

Ciao... Yeaaaah

Starsailor - Live in Köln (September 27, 2009)

Some years ago when I got interested in britpop they were one of my favourite bands. Of course when you are a teenager you should love these sweet chords and charming vocal. Starsailor: so depressive on the first album Love Is Here, but getting lighter and more positive album by album. I didn't listen to this music for such a long time but seeing they are having a concert near my city couldn't miss this!
Having the new album - All The Plans in my media library, never had time to listen to it (such a shame!). Well, and then I decided: why listen to it! I can enjoy it on the concert! ;)

Unfortunately, I missed the opening band (remember, I was coming from Oktoberfest and hardly managed to get from München to Köln) but oh, the concert itself! First of all it was really indescribable feeling to see a band that is already in the past for me. I wouldn't say that I don't like their music now that's why I never have them in my playlist.. Maybe I grew up for that music.. But now I realize that it's stupid. You can never get too old for Starsailor and they don't even play music especially for teenagers. So, what has happened? Perhaps it's all about new bands: they don't let you get back to the old music. Thinking of it now, I was digging in my library later and, oh my, I found so much old and nice music.. But that's another story :)

Yes, they are not so young any more. I wouldn't say that the new album is more mature. They haven't changed and maybe it's good to see that. Althoug James Walsh isn't that slim any more, that's it :)

After the crazy and stressful week it was really nice to hear something from the past, something familiar, especially when it's live! They played lots of old songs, opening the show with Tie Up My Hands. This was the first song I have ever heard of them! Do I have to mention all the songs they have played? Ohhh, I was really happy to the old ones: Poor Misguided Fool, Alcoholic, Fidelity, Four To The Floor, Love Is Here, Silence Is Easy, In The Crossfire, Keep Us Together.. So much positive even in the most depressive ones. I like also the new album: Boy In Waiting, All The Plans, Change My Mind.. and of course, Tell Me It's Not Over. Never expected them to be so full of positive and making people laugh. Such a contrast with the music and lyrics! Paradox? :)

The venue was nice and full of people: NOT teenagers.. mostly. The crowd was speaking for itself: it's not an adolescent music, although I liked it when I was 15-16. But why likED? I like it now, too. So nice to get back to the favourite music!

Randomly yours,
Gaya

Oktoberfest - Italian Weekend (September 25-27, 2009)

There is this festival of German (especially Bavarian) culture that is so famous all around the world. Yes, Oktoberfest is held in many countries but to feel the real German culture you have to come to München.

So, the most important things to have and take for Oktoberfest:

• Somewhere to stay in München.
• A sleeping bag and a mattress just in case.
• Enough rest on previous days (sleep well and tight).
• Some.. I'm sorry.. MUCH money to spend on transportation, beer, food, souvenirs and other random things.
• Some stereotypes about German culture, Bavaria.
• And your wish to drink lots of good Bavarian beer!

So, traffic jam in Germany is awful. It can make your 6 hours trip even longer. Especially near Frankfurt... pffff... just avoid the highways near Frankfurt!

My first impression about München: it's a dirty stinky city full of weird and drunk people in traditional clothes and many tourists which are being quite rude sometimes. Old metro smelling with high humidity.. (Later I will change my opinion). But nice weather :) It was evening..

Unfortunately I slept only 2 hours. Later I had to regret about that.. Waking up at 5AM to hurry up to the place and reserve a place in the tent.. I have to say that the city was really awful in the morning, too. But they were cleaning it so there was a little hope to walk around in clean München afterwards.

Well it was quite tough. I mean, being surrounded with thousands of people who are pushing you more and more and actually standing in the crowd around 2 hours... In the last minutes I was quite scared that there is not enough air around and that actually I will break something.. arm or leg. But after some extreme 20 minutes of having pressure from everywhere and going along with the crowd we managed to get inside and.. whoooopppaaaa. Now we are in a VERY BIG place. I was told that it could hold around 8000 people and it was totally full! People sitting, standing, walking around.

Beer time! Hmmm, we were wondering if we ever had beer THAT early in the morning :D Being very tired, we decided to act efficiently and not get drunk in the first 1 hour. To-Get-Drunk-Not-Too-Early project was successful!

Umh.. prices: well, 1 litre of beer in our tent costed € 8.55. BUT.. there is a big BUT. If you give 10 euros banknote to the waiter, he won't give you a change! "I'm sorry, I don't have coins blabla". He will always have excuses to take a big tip. And if you give him precisely 8.55, he will never approach you again. So let's say, beer costed € 10 by default! :) But it was worthy, believe me! :)

Hmm.. Music was typical Bavarian. When they started to play, everybody was already in mood and singing along and you could hardly listen to the music! And there was this popular "game" of drinking the whole beer at once and everytime people were reacting to this. It was really awesome when somebody drinks beer till the end and other 7999 people are shouting from everywhere! :)))

Ohhhhh, Bavarian dresses. Now I want to have one. But later when I was looking for a dress in the city, the cheapest one I saw costed € 80 :( So nothing came out of it.

About some stereotypes: many people say that Oktoberfest is not interesting for German people, because it's so common and there is nothing extraordinary for them. But what I noticed is that, yes, many Germans are not so interested in Oktoberfest, it's not a big deal for them. But for Bavarian people it's different. They really live it! And almost all of them are dressed in traditional clothes during Oktoberfest weekends. I didn't expect to see so many Germans in the tent!

We went to Oktoberfest during the second weekend of the festival, which means we were attending Italian weekend. Well, first we found out that there are many Italians living in München. And there are many Italians arriving to München just for Oktoberfest. So we can say that after Germans most of the people were Italians (ohhhh, I missed Italian language so much!).

Ok, 12PM.. After 1 litre of really strong beer (and not sleeping well the whole week before) some thoughts about having an energetic drink comes to my mind. But.. what a shock! They don't have any!!! You just have to drink beer! Welcome to German culture, babe! :D (Respect guys, but I was really wasted and needed it!!! :))

Another litre of beer? Yes, if you want to stay in the tent, you HAVE TO order beer. Otherwise you should leave the place because there are lots of people outside that want to have a sitting place. So, let's have another couple of hours here, especially when it was getting more and more interesting in sense of people around. Our table somehow became more German (we lost internationality :D ). Interesting talks, meeting new people (crazy drunk people), some photos, thoughts about new profile pictures with big glass of beer, standing in a line to go to the toilet (sometimes it took more than half an hour!).. and it's 3PM already! What about going out and checking out city center?

OMG, when we went out, the first thing to notice was.. hey, it's afternoon! :D Have you been drunk in the afternoon? Lots of people, walking here and there, dresses, souvenirs, carousels, entertainment. And even if you are drunk, you start to think.. For what is this? It's a huge opportunity for us to spend lots of money, and for them - to earn lots of money. Pfff... I'm realy afraid to count how much our waiter earned that day and how much I spent. It's a huge entertainment/money roller-coaster!

Some fresh air and even if you are so tired, you decide to go to have a walk in the city. Now it seemed cleaner and really beautiful!

Huge city centre with lots of places to see - fountains, buildings, flowers, people.

And there was a really cool band playing. The leader was amazing - he was Italian.. Such a funny guy and cool music!

Spending even more money to get some souvenirs (if you started to spend money then just don't stop!), having a nice time in a park just sitting and chatting, then dinner and at last - sleep..

I slept 8 hours.. It seemed the longest sleep I have ever had!!! In the morning I just packed, went out to say bye-bye to München and go home.

Oktoberfest is a MUST SEE. At least once in your life. Even if you spend so much money, it's a real place to see German culture. And even if you don't get your energetic drink, afterwards you're feeling really cool just to be there and live in it!

Highly recommended!

Yours truly

Gaya

Jet - Live in Cologne (September 14, 2009)

Well, this is the band to see. And just can't explain why. And even YouTube won't help. They are just great live!

Jet, Jet...

So, on September 14th, in the middle of the week, I rushed out of the office and was running like hell to the station to catch the train. Then I was heading to Cologne and.. OOPS! It seems I have the wrong ticket: it's just for a normal train, not ICE. But the girl that was checking was quite kind: she heard what I said and just let me go!!! Yes, there are still nice people in the world, that's true! :)

This was the first time that I had to use public transport in Cologne. And my map was correct this time, so subway, then walking for around 15 minutes and I'm in the place! Well, it reminded me of a club in Rome called Circolo degli Artisti but it was smaller. Well, nice memories about Circolo and nice music for warming up. And of course I couldn't refuse some German beer and.. Jet market! I got a t-shirt with K.I.A. which they didn't play during the show (actually quite strange, huh?).

I have to say, it's not really fun to go to the concerts alone.. And it's really sad to see Jet so underrated. When you say to others that you are going to see them live, first they wonder who the hell Jet is! And then they remember "what was that song? Ah... something like.. Do you want to be my girl?". Not even many of them remember the correct title of the song. Whatever! It's not the band of one song. It's really a great band deserving much more appreciation than maybe most of the bands that exist now.

Now from the sad things to optimistic ones. I was in the first row!!! Ahahahaha, I would say it was quite dangerous because of the crazy fans jumping up with every beat but it was quite fun. Then you totally forget you came all alone :P

First, of course, the warming up. Glowing Elephant.

Let's say, it was quite a strange band.. I mean, almost all their songs were about galleries (unsuccessful painters? boh!). Some kind of psychadelic stuff, with some dance punk elements. I think the guys haven't decided yet about their final sound. Anyway, the music was... warming up :) And the vocalist was hillarious! At least for me. The bassist reminded me of a friend of mine - Davo, with his curly hair. The drummer was cool! Davo, especially for you, the photo of the bass player ;)

Then it comes a loooooong break (with strange but chilling music) when everybody takes out their instruments, packing them, then the technicians coming and setting up all the equipment, checking them. Then the crew putting the bottles and towels and.. beers of course all around the stage! So 30 minutes of waiting.. and HERE THEY ARE!

Comparing with the opening band, the first sounds from Jet were quite loud and powerful. I guess it was Get What You Need. The whole crowd went just crazy! Several times Chris Cester - the drummer, had to calm down the people convincing them to be more cool. But how can you just stand still and not push everybody around and jumb high when it's one of the best hard rock/garage rock bands are playing just in a few meters away from you! It was totally crazy, awesome and rocking atmosphere.

Although the tour was called Shaka Rock but it was like a return of Get Born. Actually they didn't play so many things from the new album. I expected them to play Times Like This but they didn't. Pfffff, but it was actually even better they played Get Born mostly because it's my favourite one, I know all the songs by heart because every song I LIKE! It was such a blast!

Well, just a thing I noticed. Does anybody remember Mark Wilson THIS thin? I was shocked. He looked.. well.. really cute ^^

I can't even express how they were live. I watched so much live stuff from them but never could imagine they could be THAT great. With humour, friendly, fun guys. And really nice music..

If they come around (again) to your town, don't miss them EVER! They are worthy to see live, I promise! ;)

Still in the mood
Yours truly
Gaya

PS. And again I was riding my bike without any lights in Bonn when I was going home. :P